Cygnus wall in NGC7000, 3 juli 2020

De foto is opgenomen door Raymond Packbier met de RASA en een set smalbandfilters. In totaal bestaat deze uit 429 opnames van 120 seconden, hetgeen een totale belichtingstijd van 14.3 uur oplevert.

Deze foto van de zgn. “Cygnus Wall” uit NGC7000, ook wel bekend als de Noord-Amerika nevel is tijdens de verleden 2 weken gemaakt. De nachten zijn dan wel grijs, maar door het gebruik van smalbandfilters is het toch noch mogelijk een goede signaal/ruis verhouding te krijgen.
In de foto kun je heel goed zien dat dit object uit emissienevels, maar ook uit een grote stofnevel bestaat. Hele vlakken van zuurstof (blauw) worden aan de linkerkant begrensd door Ha en SII gas (oranje/rood). Aan de rechterkant is duidelijk de stofnevel te zien waar maar weinig sterren doorheen kunnen schijnen. Er zijn ook heel veel fijne banen van stof in het OIII gebied te ontdekken.Er is overigens maar een deel van het object op de foto te zien. NGC7000 is in totaal schijnbaar 4 maal zo groot als de maan.
De ster die deze emissienevel ioniseert is niet bekend, en daarmee is ook de afstand en ware grootte van de nevel onbekend. Mogelijk is dat Deneb voor de ionisatie zorgt, wat de nevel op 1800 lichtjaar afstand zou plaatsen met een ware grootte van 100 lichtjaar.

M42 opnieuw bewerkt, 23 juni 2020

Opname van M42 en Running Man gemaakt door Con Heijenrath en bewerkt met Pixinsight door Ed Defesche
Bovenste opname van M42 opnieuw bewerkt door Ed

Uitleg van Ed over de nieuwe werkwijze:

Ik heb de sterren en de nevel(s) gesepareerd, hetgeen een gigantisch voordeel is in de bewerking voor het eindresultaat. Je kunt nu naar hartelust de nevel(s) apart bewerken (saturatie, sharpening, etc).Ook de sterren kun je naar behoeve apart bewerken. Ben je klaar dan kun je ze weer samenvoegen tot een plaatje met sterren PLUS de nevel(s). Alleen moet ik nog iets verzinnen op de kleuren van de sterren, die door het sommeren van de afzonderlijke plaatjes niet meer hun mooie oorsprong hebben. Kwestie van een masker maken. Dit is niet zo eenvoudig. Ik heb op hiervoor op diverse manieren maskers gemaakt, maar altijd komen er daardoor halo’s en andere vervelende nevenverschijnselen tot uiting. Dit wordt stof tot nadenken voor mijn volgende experiment/onderzoek.
Zeer essentieel bij de bewerking is dat de sterren van de DSO’s gescheiden veel betere bewerkingen toelaten. Nu is m42 nogal extreem want er zijn vele vette sterren en nevelstructuren in het plaatje die er voor zorgen dat het sommeren van de afzonderlijke plaatjes geen oorspronkelijke sterrenkleuren opleveren.
Ik denk dat deze techniek veel beter werkt bij een spiraalnevel waar veel “zwarte” achtergrond zichtbaar is en daardoor bij het sommeren tot een totaalplaatje de sterkleuren ongemoeid laat (zwart=0 en opgeteld bij iets anders blijft de oorsprong behouden).