donderdag, 16 februari 2006 22:01 | | 
| 
| 
| |
Bernard's afscheid.
Bernard en ik waren geen jeugdvrienden – wat jammer is, vonden wij later allebei. We ontmoetten elkaar door onze hobby in de Galileo club.
Gerrie, Bernard's vrouw, vertelde me dat Bernard al lang voordat zij trouwden geïnteresseerd was in sterrenkunde. Hij had toen al zo'n klein sterrenkijkertje, vijftig jaar geleden. Daarvan moet ergens nog een foto zijn: Bernard met zijn kijkertje, en als ze die vindt krijgen we die. Dan scan ik hem en zet hem op het net. Het is misschien een dwegversie van Percival Lovell achter zijn kijker. Opletten, over die Percival gaat Manon praten op de komende jaarvergadering.
In Galileo waren Bernard en ik en een paar anderen lid van een inofficiële onderafdeling, de geheime Seniorenachterraad. In 'n Seniorenonderonsje vertelde Bernard ons dat hij ''Zenith'' altijd van A tot Z las. Bij mijn eerste bezoekje toen zijn ziekte ernstiger werd, anderhalf jaar geleden, zei hij: Edy, je moet je niet verplicht voelen me op te zoeken. Een emailtje doe ook al veel. Hij was bang je tot last te zijn. Maar ik had de tijd en vond het inspirerend hem op te zoeken. Gerrie was dan altijd zorgend aanwezig.
Als ik hem bezocht kropen we in het computerhoekje dat hij zich gebouwd had: In een dressoirtje achter twee openslaande deuren stond zijn raam op de wereld. Aan de binnenkant had hij links en rechts op de vleugels van die deuren foto's van twee van onze Galileo bijeenkomsten geplakt. Die foto's heeft Martien op onze site gezet zoals je ziet.
Als Bernard en ik voor zijn computer zaten, zo tussen die twee deurtjes met onze hoofden, zochten we op het net naar sterreninfo: Nasa en Esa sites, de Yahoo toestand, de Galileosite en veel andere dingen.
Zijn goede, verzorgende vrouw voorzag ons van koffie en koek. Daarvan te genieten ging hoe langer hoe slechter voor hem. Praten en slikken werden moeilijker. Hij bleef tot het laatst geïnteresserd in alles wat met astronomie te maken had. Ons laatste gesprek twee weken voor zijn overlijden was op de dag van onze Ledenbijeenkomst op 13 januari van dit jaar. Het ging over het zonnestelsel naar aanleiding van het praatje dat ik later op die dag gehouden heb over Goverts Schillings artikel: "De onvoorstelbare diversiteit van het zonnestelsel." Ik beloofde hem verslag van onze ledenbijeenkomst uit te brengen. Het mocht niet meer zijn.
Gerrie vertelde dat Bernard en zij samen de overlijdensannonce, de mis en het herinneringsprentje voorbereid hebben. Het is tekenend voor de ontspannen sfeer waarin Bernard en Gerrie leefden dat ook de huisgenoten Mienie en Arno vermeld zijn met een kattenpootje en hondenpoot. En dat de laatse zin van het prentje luidt: Terug naar de sterren.
Bernard en ik waren geen jeugdvrienden – wat jammer is, vonden wij later allebei. We ontmoetten elkaar door onze hobby in de Galileo club.
Gerrie, Bernard's vrouw, vertelde me dat Bernard al lang voordat zij trouwden geïnteresseerd was in sterrenkunde. Hij had toen al zo'n klein sterrenkijkertje, vijftig jaar geleden. Daarvan moet ergens nog een foto zijn: Bernard met zijn kijkertje, en als ze die vindt krijgen we die. Dan scan ik hem en zet hem op het net. Het is misschien een dwegversie van Percival Lovell achter zijn kijker. Opletten, over die Percival gaat Manon praten op de komende jaarvergadering.
In Galileo waren Bernard en ik en een paar anderen lid van een inofficiële onderafdeling, de geheime Seniorenachterraad. In 'n Seniorenonderonsje vertelde Bernard ons dat hij ''Zenith'' altijd van A tot Z las. Bij mijn eerste bezoekje toen zijn ziekte ernstiger werd, anderhalf jaar geleden, zei hij: Edy, je moet je niet verplicht voelen me op te zoeken. Een emailtje doe ook al veel. Hij was bang je tot last te zijn. Maar ik had de tijd en vond het inspirerend hem op te zoeken. Gerrie was dan altijd zorgend aanwezig.
Als ik hem bezocht kropen we in het computerhoekje dat hij zich gebouwd had: In een dressoirtje achter twee openslaande deuren stond zijn raam op de wereld. Aan de binnenkant had hij links en rechts op de vleugels van die deuren foto's van twee van onze Galileo bijeenkomsten geplakt. Die foto's heeft Martien op onze site gezet zoals je ziet.
Als Bernard en ik voor zijn computer zaten, zo tussen die twee deurtjes met onze hoofden, zochten we op het net naar sterreninfo: Nasa en Esa sites, de Yahoo toestand, de Galileosite en veel andere dingen.
Zijn goede, verzorgende vrouw voorzag ons van koffie en koek. Daarvan te genieten ging hoe langer hoe slechter voor hem. Praten en slikken werden moeilijker. Hij bleef tot het laatst geïnteresserd in alles wat met astronomie te maken had. Ons laatste gesprek twee weken voor zijn overlijden was op de dag van onze Ledenbijeenkomst op 13 januari van dit jaar. Het ging over het zonnestelsel naar aanleiding van het praatje dat ik later op die dag gehouden heb over Goverts Schillings artikel: "De onvoorstelbare diversiteit van het zonnestelsel." Ik beloofde hem verslag van onze ledenbijeenkomst uit te brengen. Het mocht niet meer zijn.
Gerrie vertelde dat Bernard en zij samen de overlijdensannonce, de mis en het herinneringsprentje voorbereid hebben. Het is tekenend voor de ontspannen sfeer waarin Bernard en Gerrie leefden dat ook de huisgenoten Mienie en Arno vermeld zijn met een kattenpootje en hondenpoot. En dat de laatse zin van het prentje luidt: Terug naar de sterren.
Edy
| < Vorige | Volgende > |
|---|