Vervolg Reporter Serve vanuit Namibie 4 augustus 2019

Zaterdag een onverwachte bonus tijdens mijn verblijf op Hakos. Overdag arriveerden nieuwe bezoekers (geen astroamateurs) die een kijkavond aangeboden kregen op de hier aanwezige sterrenwacht van de Internationale Amateur Sternwarte Heidelberg. Ik heb me daarbij aangesloten en we werden getrakteerd op een reeks mooie hemelobjecten door een 42 cm dobson, o.lv. Walter van de IAS. Ik had eerder met Walter gesproken en hij wist daarom dat ik ook waarnemer ben. Prompt werd ik gepromoveerd tot assistent waarneemleider: we waren met een groep van 8 en nadat 1 persoon door de telescoop gekeken had, moest ik er voor zorgen dat het object weer in het centrum van het beeldveld stond voor de volgende persoon, terwijl Walter continu doorging met uitleg over de sterrenhemel. Dat gaf mij een hoop extra waarneemtijd om de verschillende objecten extra lang te bekijken: jupiter met later op de avond ook de grote rode vlek, saturnus compleet met cassinischeiding in de ringen en wolkenbanden, de bolhoop omega centauri (alsof je naar een hubblefoto van een bolhoop zit te kijken!), het juwelenkistje in het zuiderkruis, een bloedrode koolstofster in het zuiderkruis, het centrum van de eta carinanevel met de sleutelgatnevel, m8 (lagunenevel), m57 (ringnevel). Na afloop nog even gekeken naar een prachtig videobeeld van Jupiter op het computerscherm via een andere telescoop (c14). Toen de rest van de groep vertrok, mocht ik van Walter nog even verder spelen met de 42 cm, samen met een Zwitsers koppel. In het begin een beetje onwennig, zo’n groot instrument en bovendien ben ik uit de oude doos en gewend met een zoeker i.p.v. een visier te werken. Maar alles wendde snel. Nog een paar mooie objecten bekenen zoals 47 Tucanae, m13, m27 (halternevel) en nog wat objecten. Sterrenhopen zoals m7 vielen wel tegen in zo’n grote kijker: daarvoor is de verrekijker onovertroffen. Persoonlijk vond ik omega centauri en het centrum van de eta carinaenevel het absolute hoogtepunt.

Ben afgelopen dagen extra vroeg opgestaan om de grote en kleine maghelhaense wolk te bekijken. Geweldig! 

Het stof uit mijn vorige bericht is blijven hangen, maar momenteel ziet het er iets beter uit. Hopelijk zet dit vanavond door, zodat ik er in de laatste nacht nog volop tegenaan kan. Maandag weer naar huis.

Vervolg Reporter Serve vanuit Namibie 2 augustus 2019

Vanacht de eerste nacht op Hakos verbracht. Een beetje jammmer dat de waarneemomstandigheden niet optimaal waren. Overdag veel wind, hier op 1836 m hoogte, die veel stof in de lucht heeft geblazen. Daarom kon ik hier voor het eerst direct in de ondergaande zon kijken en na zonsondergang een heiige lag aan de horizon. Geen vocht (dauwlinten heb je hier echt niet nodig), maar stof.

Begin van de avond waren objecten dichter bij de horizon wat minder goed te zien, maar later in de nacht werd het beter. Ondanks alles konn je het zodiakale licht gewoon zien (wel iets minder duidelijk dan in Naukluft, bericht 3), en bleek de Melkweg schaduwen te werpen!

Volgens andere aanwezige amateurs was het 3 dagen geleden beter, met  spatscherpe sterren tot op de horizon. Hopelijk ga ik dat ook nog zien. Ik hoop nog steeds op de Gegenschein.

Ik heb waargenomen met een 20x 90. Prima instrument, ondanks berichten van de eigenaar hier op Hakos dat het instrument niet goed uitgelijnd zou zijn en dubbele beelden geeft. Niets van gemerkt, na de kijker recht op de montering gezet te hebben. Hele geruststelling! Verder voldoet mijn 10x 70 hier ook uitstekend. 

Teveel om op te noemen wat ik  allemaal gezien heb, dat bewaar ik voor de ledenavond. Maar de sterwolken doortrokken met sterrenhopen en donkere stofwolken zijn overweldigend. Veel van wat je ziet staat  in deepskyboeken (Deepsky Reiseatlas) helemaal niet beschreven. Zo bevinden zich boven de eta carinanevel 2 grote pikdonkere stofwolken: heb daar niets over gevonden, but what a view!

Ook van het noordelijk halfrond bekende objecten bekeken: Scutumwolk, M24 (Kleine sagittariuswolk), M8 (Lagunenevel, voor het eerst de lagune in deze nevel visueel gezien) en de grote Sagittariuswolk. Ik heb hier tot na 1 uur vanacht mee gewacht, toen de Melkweg niet meer in het zenit stond: gemakkelijker kijken. Moelijk uit te drukken wat je allemaal ziet. Ik hoop dat het stof nog wat meer gaat liggen.

Hier op Hakos zijn 2 Zweden bezig met een remote-sterrenwacht, en verder doorgewinterde waarnemers, veelal Duitsers, die planetaire nevels opsporen of dwergsterrenstelsels fotograferen.

Zondag een rondleiding langs alle sterrenwachtlocaties hier op Hakos en vanmiddag een excursie naar de (professionnele) H.E.S.S.-telescoop hier in de buurt, voor het waarnemen van kosmische straling. Nog 3 nachten te gaan, dinsdag zijn we weer thuis in het lichtvervuilde Nederland.