Waarnemingen Galileo maart 2014

Deze maand maart gaat de geschiedenis in als één van de zonnigste. De winter bleef ons gespaard en zo konden we rustig onze waarnemingen verrichten zonder kou te hoeven lijden! Het spreekt voor zich dat er ook heel wat zonnewaarnemingen zijn verricht, zowel visueel als fotografisch. Hieronder zien we enkele voorbeelden van de opnamen die deze maand zijn gemaakt van de zon. Zowel in wit licht als in Hα konden weer vele details vastgelegd worden.

Als eerste een opname van het begin van de maand die het zonsoppervlak toont bezaaid met vlekkengroepen (ten teken dat de zonnevlekkencyclus nog volop bezig is). De opname is gemaakt door Hans Goertz op 2 maart. Op de foto zien we nog een oude bekende terug. De grote zonnevlek die al vanaf begin januari bestaat en nu als vlekkengroep nr 1990 , aangegeven met cirkel, wederom prominent aanwezig is. De opname is gemaakt met een Leica Televid 77 apo, f=800mm en een EOS50D camera.

Groep 1990 - Foto Hans Goertz

Groep 1990 – Foto Hans Goertz

Ook in Hα was het een lust voor het oog. Vele protuberansen lieten zich zien aan de zonsrand en filamenten slingerden zich over het oppervlak. Duidelijk zichtbaar is dat de activiteitscentra op de zon voornamelijk in de evenaar gebieden te vinden zijn, hetgeen kenmerkend is voor het eindstadium van een cyclus. Onderstaande opname, ook van 2 maart, werd gemaakt door Jo Smeets met Lunt 60mm DS en een EOS40D camera.

Zon in H-alpha door Jo Smeets

Zon in H-alpha door Jo Smeets

Ook de maan wist ons weer te bekoren. Vooral tijdens de sterrenkijkdagen konden we met volle teugen genieten van onze buur en bezoekers en de aanwezige Galileo leden konden toen getuige zijn van een wonderlijk fenomeen op de maan: enkele kraterranden op de terminator die gedurende een relatief korte tijd van ca 4uur een letter X vormen. Het verschijnsel staat bekend als Werner –X (genoemd naar de krater Werner, die er deel van uit maakt). Hieronder zien we een opname van die avond met Werner-X aangegeven met een witte streep. Opname van Hans Goertz met een 25cm Dobson, f=1200mm, EOS50D in primair brandpunt.

Werner X door Hans Goertz

Werner X door Hans Goertz

De sterrenkijkdagen kunnen beschouwd worden als een waarneemavond voor de Galileo-leden. Naast de maan werden nog vele andere objecten bekeken. We konden door elkaars telescopen kijken en zo een indruk opdoen van de verschillen tussen de diverse instrumenten.
Zo kwam Jupiter ook ruimschoots in beeld waarbij de Galileïsche manen de blikvangers waren. Maar wie iets meer geduld had kon ook de wolkenbanden op Jupiter fraai zien. Een indruk van wat je dan ziet geeft de volgende opname weer. Gemaakt door Hans Goertz via de 25cm Dobson en EOS50D camera.

Jupiter door Hans Goertz

Jupiter door Hans Goertz

Ook enkele deepsky objecten konden tijdens de sterrenkijkdagen bewonderd worden, dit ondanks de nabijheid van de stad Maastricht. Hieronder zien we een compilatie van enkele objecten die het publiek en onze leden konden aanschouwen. Achtereenvolgens zien we de Orionnevel M42, de dubbele open sterrenhoop H en Chi in Perseus, NGC2392 beter bekend als de Eskimonevel en tenslotte de nog steeds duidelijk zichtbare supernova in M82.

Supernova in M82 door Hans Goertz

Supernova in M82 door Hans Goertz

M42 de Orionnevel door Hans Goertz

M42 de Orionnevel door Hans Goertz

H en Chi Persei door Hans Goertz

H en Chi Persei door Hans Goertz

NGC2392 door Hans Goertz

NGC2392 door Hans Goertz

 

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.